BUY THIS IMAGE

Tepak sirih khas digunakan sebagai barang perhiasan dan dalam upacara-upacara rasmi. Oleh kerana tepak sirih penting dalam adat istiadat, ia tidak layak digunakan sembarangan, tambahan pula harganya mahal dan susah untuk dijaga dan dibersihkan.

Semasa Kerajaan Melayu Melaka dipertengahan abad ke15, diceritakan bahawa Pahlawan lagenda Hang Tuah telah memberikan kepada Hang Jebat sepiak sirih di dalam tepak sirih kepunyaan Sultan Mahmud semasa berhenti rehat dalam pertarungan, sebelum merampas keris sakti bernama Taming Sari dari tangan Hang Jebat sebelum dapat membunuhnya di atas penderhakaan terhadap Sultan Melaka.

Dizaman awal Kesultanan Melayu Perak, terdapat dua buah tepak sirih yang diperbuat dari emas bernama Puan Bujur dan Puan Naga Taru telah dijadikan sebagai alat kebesaran diraja atau regalia ketika itu. Ianya masih tersimpan sebagai khazanah berharga istana Sultan Perak hingga kini

Di dalam tepak sirih terdapat cembul-cembul yang digunakan untuk menyimpan ramuan sirih pinang. Cembul-cembul ini seharusnya disusun mengikut peraturan yang telah ditetapkan oleh orang-orang dahulu.

Dulang tepak sirih ini dibahagikan kepada dua bahagian, di bahagian atas disusun empat cembul mengikut susunan iaitu pinang, kapur, gambir dan tembakau. Di bahagian bawah pula disusun cengkeh, sirih dan kacip. Begitu juga dengan tepak sirih yang berbentuk bulat, cembul akan disusun keliling di dalamnya mengikut aturannya. Masyarakat Melayu menamakan tepak sirih berbentuk bujur sebagi puan dan tepak yang berbentuk empat segi bujur.

Terdapat juga daun-daun sirih ini dimasukkan kedalah bekas sirih terlebih dahulu, ianya tidak disisipkan di dalam tapak begitu sahaja, ini kelihatan lebih teratur dan kemas.

Bagi masyarakat Melayu, sirih disusun sedemikian rupa untuk menunjukkan tertib ketika mengapur sirih, yang dahulu didahulukan dan yang kemudian dikemudiankan. Daun-daun sirih yang disusun dalam tepak sirih hendaklah dilipat bersisip antara satu sama lain dan disamakan tangkainya, disusun sebanyak lima atau enam helai dalam satu baris. Satu tepak sirih selalunya mengandungi empat atau lima susun sirih tadi.

Sirih yang berlipat ini wajib dibuat kerana hendak mengelak dari terlihat ekor sirih itu. Ekor sirih tidak boleh dinampakkan kerana pada anggapan mereka ini adalah satu keadaan yang kurang sopan dan tidak menghormati tetamu. Tepak sirih yang telah lengkap ini dihias dengan bunga dan dibungkus dengan kain songket. Tepak sirih seperti ini dinamakan tepak sirih adat.

Tepak sirih terdiri daripada komponan berikut: Bekas sirih, Cembul, Bujam Epok, Kacip, Gobek, Celepa dan Ketur. Tetapi kini budaya makan sirih jarang menggunakan lagi Bujam Epok sebagai satu peralatan lengkap.

Manakala kandungan cembul pula terdiri daripada: Daun sirih, Pinang, Gambir, Tembakau, Cengkih dan Kapur.

Teks : Perpustakaan Negara Malaysia

?????? ?????? ????? ?????? ?????? ??? ?? ???? ????? ????????? ????? ??????
??? ???

Ya Allah, kurniakan padaku anak, jadikan ia anak yang soleh, yang
tak ada kelebihan dan kekurangan dalam tubuh badannya, dan
jadikan kesudahannya pada kebaikan.” (Al-Wasail 15: 106, hadis ke 3)

Semoga pasangan-pasangan pengantin dikurniakan zuriat yang soleh dan solehah.

????? ???? ???????

Ada hadis Nabi Muhammad ??? ???? ???? ????? yang bermaksud : “sebaik-baik perkahwinan adalah serendah-rendah mahar”. Alhamdulillah, aku memberi mas kahwin seperti yang dituntut dalam undang-undang nikah kahwin di negeri Johor. Wang hantaran pun seperti yang abah aku cadangkan.

Jika hendak dibicarakan perihal nikah kahwin sekarang ini, pelbagai wacana boleh terburai dari mulut ataupun fikiran. Kebiasaannya dari mulut semata-mata tidak terbatas dengan yang baik-baik. Bak kata pepatah Melayu “Kerana pulut santan berasa, kerana mulut santan berasa.” Jadi seolah-olah perkahwinan suatu perkara yang bercampur-aduk dengan macam pendapat dan mengelirukan. Rujuklah ulama. Jangan semata-mata pergi kepada satu sumber yang kita rasa sudah memadai, walhal tidak mematuhi hukum syarak.

Cabaran orang Melayu sehingga hari ini ialah budaya yang menjadi amalan Melayu. Ada yang “bidaah” lagi boleh menimbulkan “fitnah”. Apatah lagi kalau yang boleh membawa haram.

Oh, bukan aku hendak menjadi ustaz di sini. Aku suka berfikir. Aku hendak luahkan apa yang aku fikir. Kalau tidak aku luahkan, hati aku sakit. Bila hati aku sakit, aku demam.

????? ???? ???????